PanTuNieStał

Ada to nie wypada - 1936

Dorożkarz nr 13 - 1937

Jadzia - 1936

Jak to się robi - 1973

Jaśnie Pan szofer - 1935

Jowita - 1967

Kapelusz Pana Anatola - 1957

Kobiela na plaży - 1963

Lekarstwo na miłość - 1965

Naprawdę wczoraj - 1963

Nóż w wodzie - 1961

Pan Anatol szuka miliona - 1958

Paweł i Gaweł - 1938

Robert i Bertrand - 1938

Rozstanie - 1960

Sportowiec mimo woli - 1939

Szatan z siódmej klasy - 1960

Włóczęgi - 1939

Wyspa złoczyńców - 1965

Zakazane piosenki - 1946

Zuzanna i chłopcy - 1961

Opis pochodzi z artykułu z magazynu TEXT&COVER wydanie nr 1/2001 r. Naklejki z kolekcji własnej PanTuNieStal

Piękna sztuka etykiet hotelowych należy już dzisiaj w dużym stopniu do przeszłości. Osoby, które zatrzymują się w luksusowych hotelach, posiadają zazwyczaj kosztowne walizki lub inne eleganckie bagaże i nie chcą, aby obklejano je etykietami. W czasach kufrów bagażowych naklejki nie tylko reklamowały hotel, ale też udzielały prestiżu swoim gościom, stanowiąc jeden z przejawów dobrego wychowania, towarzyskiego wyrobienia i bywałości. Po raz pierwszy w 1886 roku manager Hotelu Savoy w San Remo wymyślił naklejanie małego znaczka, noszącego nazwę hotelu, na bagażach jego gości. Być może podpatrzył ten zwyczaj na którymś z wielkich parowców, które czyniły tak dla rozpoznawania bagaży swoich pasażerów. Naklejki bagażowe wkrótce stały się dobrym środkiem, służącym reklamie hotelu. Do najchętniej widzianych motywów należały ekskluzywne przedstawienia pejzaży – np. z Lazurowego Wybrzeża i Riviery oraz – co oczywiste – same hotele, które polecały w ten sposób swoje usługi.

W Polsce etykiety nie były bardzo popularne, więc zobaczymy jak wyglądały etykiety zagranicznych hoteli.

Pierwsze sery topione pojawiły się około 1908 roku w Szwajcarii jako efekt eksperymentów tamtejszych serowarów usiłujących rozwiązać problem nadprodukcji serów tradycyjnych.